اسلام اجازه نميدهد مسلمانى را به بندگى بگيرند فقط اسيران جنگ را ميتوان در قيد بندگى درآورد و آن هم به شرطى كه جنگ براى دفاع از تجاوز مخالفان اسلام باشد . درباره بندگى كسانى كه بجنگ مسلمانان نيامده‌اند و اهل كتاب نيستند و احتمال كتاب داشتن در بارهء آنها نميرود مانند بت‌پرستان اختلاف هست مالك و شافعى بر آنند كه اين كار مطلقا روا نيست . اسلام بوسائل مختلف كوشيده كه اصول بردگى را از ميان ببرد و از رواج آن جلوگيرى كند . فقيهان اسلام ميگفتند كه از اسيران جنگ هر كه مسلمان شود جان و مالش مصون است و نيز ميگفتند دشمن جنگجوى مسلمانان بمحض اينكه به قلمرو اسلام درآمد از اسارت در امانست . خلاصه آنكه اسلام مقررات و نظاماتى پديد آورد كه ميتوانست اصول بردگى را محو كند ولى طوايف عرب و اقوام ديگر به بردگى دلبسته بودند و مسلم است كه پيغمبر نمى - توانست چيزى را كه مردم بدان عادت كرده بودند و بدان دلبسته بودند يك باره ممنوع كند . اما براى آنكه بتدريج بردگى از ميان برود اسلام روشهايى براى الغاى بردگى و آزاد شدن بندگان بوجود آورد . پيغمبر مردم را بآزاد كردن بندگان ترغيب ميكرد ، در مقررات اسلام نيز موارد بسيار هست كه آزادى بندگان را ايجاب مىكند . بگفته پيغمبر آزاد كردن بنده يكى از بهترين عبادات است بعلاوه اين كار را كفاره بعضى گناهان و كفاره نقض قسم قرار داده است . در قرآن نيز آيات بسيار هست كه آزاد كردن بنده را در رديف بهترين عبادات ميشمارد . بردگى بنزد يهوديان بشهادت تاريخ اصول بردگى بنزد يهودان و يونانيان و روميان معمول بود . آلمانيهاى قديم در برده‌دارى چندان افراط ميكردند كه در ميان اقوام و ملل ديگر ضرب المثل شده بودند يهودان دو قسم بردگى داشتند